Menu

Wat gaat het ineens hard

08-02-2012
Of het hard gaat. Niet alleen in de afwerking van ‘Spuit 41’ maar ook om ons heen, in de hal waar de restauratie plaats vindt. Bevonden we ons in het begin van de restauratie in een afgescheiden deel van een grote hal, nu is de tussenmuur weg gebroken en is de ontmanteling van de voormalige showroom ook al begonnen. Er is een grote ruimte ontstaan wat zo z’n voor- en nadelen heeft.
Ondertussen werken alle restaurateurs onverminderd door. Gelukkig kan de kachel het bij stoken in deze koude dagen.

Vorige maand ontdekte we dat de radiateur eigenlijk nog een onderhoudsbeurt nodig had. Dat is inmiddels gebeurt en is het koelelement vervangen omdat de oude half vol zat met kalk. Nadat de radiateur er weer op zat zijn de bumperbeugels geplaatst waarna ook de verchroomde bumper er op is gezet.
Voor op de motorkap zit een luchtrooster waar nog geen passend rubber voor binnen was gekomen. Deze is met rubberlijm op zijn plaats vastgezet.

Om in het natte Nederland straks niet voor verrassingen komen te staan is er ook een nieuwe ruitenwisser aangeschaft. Voordat deze geplaatst werd is de werking ervan getest en daarna op zijn plek boven de voorruit vast gezet. Ook deze werkt weer.
Dan waren er nog een paar rieken die niet behandeld waren. Een likje vernis en RX-10 en ze zien er weer pico bello uit. Zo is alles in de treeplankkasten nu af en klaar dus.

Het zoek-/daklicht was ook al klaar maar het was wachten op de stroomdraad. Deze is aangesloten en de lamp geplaatst en ook werkend.

Omdat alles in de eindfase zit en komt was het tijd om de spatborden te rug te plaatsen. Deze waren ook al lange tijd klaar maar om beschadiging en te voorkomen zijn ze er nu pas opgezet. Zo krijgt de ‘Spuit’ zijn gezicht terug.
Ook de voorschijnwerper die tussen de ruitenwissers zit is afgekit en kon afgemonteerd worden. Dit was nog een lastige klus en nu maar kijken of deze het straks wel doet.
De kentekenplaten zijn vernieuwd en de authentieke bordjes brandweer met emaille er op, zijn bijgewerkt.

De grote kast in de manschappenruimte was ook nog niet af. Er zat maar 1 laklaag op en het houtwerk moest nog afgewerkt worden. Ook dit is allemaal klaar.
Van het Ford museum hebben we in afwachting van de tandwielen, die bedoelt zijn om straks de PTO (power take off) voor de pomp aan te drijven, tijdelijk een originele lage afdekplaat gekregen zodat we er voorlopig mee kunnen gaan rijden.

Dan is de grill aan de radiateur en de spatborden vast gezet en zijn de koplampen op de spatborden gemonteerd. Alleen zullen deze nog afgesteld gaan worden. Ook is de sirene op het spatbord links gezet nadat ook hier de werking ervan was getest. Ik kan u vertellen dat hij het doet even als de claxon die weer rechtsvoor is terug geplaatst .

Als laatste van de vele werkzaamheden zijn de binnenverlichting in de vorm van plafonnière en kleine armaturen aangebracht in de manschappenruimte.
Ik dacht dat het een klein stukje tekst zou worden maar met al die kleine maar niet minder belangrijke klusjes is het toch weerlanger geworden. Gelukkig maar aan de ene kant want niets vertellen betekend niet veel goeds. Tot volgende maand maar weer.